Een Vlaams koppel gaat op reis

Een rondreis wordt het dit keer, naar Sicilië. Eiland van Palermo en van de Etna. Eiland ook van de Maffia.

Bij ons in het vliegtuig zit een groepje jonge Waalse Socialisten (aan de linkervleugel, haha). Ze zijn op studiereis, kijken waar opa en papa het vak geleerd hebben…

Volgens de touroperator zal de reis volledig worden begeleid in het Frans en Nederlands. Consternatie is er dan ook de eerste morgen bij het opstappen als de dertigkoppige groep van de lokale gidse te horen krijgt dat de uitleg zal gegeven worden in het Frans en Engels…

Daar kan die schoonheid niks aan doen, zij is freelance, het is het agentschap dat de fout heeft gemaakt.

Volgens de typisch Belgische pariteit wordt er voor de 6 (zes!) Walen uiteraard Frans gesproken. De meerderheid van 24 Vlamingen wordt, eveneens naar aloud model, verwaarloosd. De reactie in het Franstalige kamp is – uiteraard – vrij laconiek tot een tikje verveeld.

‘Pour les Flamands meimsjoos’ blijkt nog steeds brandend actueel. En als de achterlijke Vlaamse tweederangsburgers het vertikken om zich te onttrekken aan hun eeuwenoude domheid en achterstand, door simpelweg mee de taal van Molière te spreken, is dat hun zaak.

Ten andere, zij krijgen de uitleg toch in het Engels, zeker! Dat is bij ons in het zuidelijk landsdeel al jaren de tweede taal op school, dan moet het voor hun ook maar goed genoeg zijn! Met andere woorden: ‘Vlaming, wees nederig en gedraag u als het klootjesvolk dat ge zijt!’

En het ergste is dat een meerderheid dat ook daadwerkelijk doet en braaf in de bus stapt. Compleet geconditioneerd om zulke dingen met de tricolore mantel der liefde te bedekken, gewend om te aanvaarden en te slikken.

Een klein groepje van een man of vijf wil echter van geen wijken weten. Zij blijven dapper buiten staan en eisen wat hen is beloofd: Nederlands. De reacties van de andere groepsleden – Waals én Vlaams – lopen uiteen van verbazing over onbegrip tot regelrechte verontwaardiging.

Wat doen die extremisten nu toch!? Waar maken ze zich druk over? Zien die flaminganten nu niet dat we zo vertraging oplopen!? Hoe halen ze het in hun hoofd om gelijkberechtiging te durven vragen???

En wat denkt U dat er tenslotte gebeurt? Verstoken van enige steun of bijval worden de Vlamingen ook hier verplicht om te plooien. Verguisd en uitgelachen door de Franstaligen, en in de steek gelaten door zij die verondersteld worden hun Vlaamse volksgenoten te zijn, moeten ze buigen of barsten.

Ten slotte stappen ze mee op, het schaamrood op de wangen. Ze hebben geprobeerd, maar alweer verloren. Ze kennen terug hun plaats en wurmen zich ergens achteraan in de bus in een hoekje. Met de nek aangekeken voor de rest van de reis. Broedertwist en Schande heet zoiets.

De rondreis zelf is prachtig. We zitten op amper 110 km. van Noord-Afrika, maar wat we niet zien zijn moskeeën, theehuisjes, halal vlees en meer van dergelijke Noord-Afrikaanse multicultoestanden. Het voelt een tikje vreemd, maar we zitten in Europa en we worden – ik weet het, het is zot, omgeven door Europeanen.

Als we na een week terugvliegen en op Zaventem landen komen we terug een beetje op ons effen. De foulards zijn weer keurig netjes geknoopt, de vrouwen zijn besnord en in verwachting en Arabisch is weer de hoofdtaal.

Maar pas als we naar huis gevoerd worden door een chauffeur met Centraal-Aziatische looks die, jawel, enkel Engels en Frans spreekt, voelen we ons weer echt bij ons in Vlaanderen…

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in ...