Geelzucht

Ze zijn de laatste twee weken niet uit het nieuws weg te branden: ‘les gilets jaunes’, ofte ‘de gele hesjes’.

In Frankrijk begon het, en het verspreidde zich snel naar Wallonië. Als een inderdaad vreedzame en legitieme protestactie tegen hoge brandstofprijzen. Het gros van de bevolking vindt dat al jaren, maar nu zijn er dus mensen die zich zo door de politiek, en vooral de traditionele partijen, in de steek gelaten voelen dat ze vinden dat ze dat in het geel moeten uiten.

Al gauw echter ontaardde iedere actie van deze toffe frakskes in een ware veldslag. Vandalen, rapalje, schorremorrie en anarchisten van – zouden we het durven zeggen – linkse signatuur, zien hun kans schoon om te plunderen, te vernielen, te kloppen, te smijten en brand te stichten. Zij voeren op deze manier mee de strijd van ‘de brave man in de straat’.

En het helpt! Welzeker! Al die mensen met een uitgebrande auto moeten nu geen dure naft meer kopen…

En passant wordt ook nog één van de meest gekoesterde monumenten van Frankrijk half naar de verdommenis geholpen, we zijn nu toch bezig. Voor meer dan een miljoen schade hebben ze de laatste keer aangericht, aan de Arc de Triomphe alleen al. Als die geschifte wereldverbeteraars die geld aan de arme mensen geven, ze zouden verdomme veel benzine kunnen kopen!

Bij de organisatie van de gele hesjes zelf haast men zich intussen keer op keer om te benadrukken dat zij dat geweld toch écht niet willen, dat ze vreedzaam zijn, dat ze geïnfiltreerd worden, dat hun naam door het slijk wordt gehaald. En ik wil hen hierin graag geloven. De linkse ratten zijn wat dat betreft niet aan hun proefstuk toe.

Ook de pers verkondigt in alle talen dat de échte gileekes geen schuld treft. En de clou is dat ze waarschijnlijk nog voor 99 percent gelijk hebben ook.

En net dat smaakt bij mij een beetje bitter. Want in zo’n geval kan ik het vaak niet laten om even door te redeneren.

Stel dat wij van het Vlaams Belang een protestactie organiseren. En dat er gereld wordt op een schaal zoals de voorbije weken. En dat niet één, maar verscheidene keren. Als wij dan dezelfde argumenten zouden aanhalen, zou men ons dan geloven? Als wij ons als partij distantiëren van het geweld, zou men ons dan bij de goeien rekenen? Wat denkt U nu zelf?

Persoonlijk denk ik dat zowel centrum als links op de barricaden klimmen. Velen van hen hebben dat in mei 68 ook al gedaan, en we zijn nu toch in Frankrijk… Roepen , tieren en schreeuwen zullen ze; met het schuim op de mond woedend verklaren dat de maskers eindelijk afvallen. Compleet over dezelfde kam geschoren zou men ons verguizen en kapittelen. De pers zou alle registers opentrekken om iedereen bewust te maken van de infestatie door extreemrechts. Twee maten, twee gewichten…

En zoals zo vaak gezegd: als het in Parijs regent, druppelt het in Brussel. Buiten het feit dat de weergoden ervoor zorgden dat we dat afgelopen weekend letterlijk konden nemen, mag men niet blind zijn voor de tentakels die deze beweging tot bij ons uitstrekt. In Brussel was er zondag immers de ‘Klimaatmars’. Zelf hoop ik nog altijd dat heel dat gedoe van zichzelf te voet naar Marrakech trekt om er het pact te gaan ondertekenen, maar het zal er wel niet van komen vrees ik.

Twee slogans sprongen me echter in het oog. ‘Jaune et Vert, même colère’ bijvoorbeeld. De hesjes identificeren zich met de groenen en omgekeerd. De naft is te duur, ergo geen naft meer tanken, ergo het milieu blij… simplistisch en dus voor iedereen verstaanbaar én aanvaardbaar. Gevaarlijk echter, door de politieke recuperatie die de groenen hier uitvoeren t.o.v. een initieel niet gepolitiseerde beweging en de bijna aandoenlijke blindheid waarmee mensen van deze beweging klakkeloos in de groene armen lopen.

Of wat dacht U van ‘RED is the New GREEN’. Met andere woorden: om de strijdpunten van Groen erdoor te krijgen dient men nu rood en dus nog extremer links te stemmen. En ik die dacht dat Agalev al zo links was…Maar nee: het milieu moet in handen komen van de RAL, Antifa, AMADA, KP, PVDA en andere virussen die worden overgedragen door De Morgen.

We leven in een prachtige tijd. Wie van groen rood maakt, bakt het al te bruin. Het staat zwart op wit dat we dat niet blauwblauw kunnen laten…

Geef me dan toch maar de hesjes: die zijn simpelweg geel.

Johan De Gang

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in ...