Nekkerspoel beleven…

Dit verhaal speelt zich af in ‘den draai’ van Nekkerspoel. Velen onder U zullen weten waar ik bedoel, en voor de anderen: U ontdekt heus wel iets herkenbaars…

Donderdagavond 8 uur. In een multicul – inaire bui naar de Chinees gebeld, en binnen half uurtje is klaal, heu… klaar.

Dus de hond maar meegenomen voor zijn avondstapje en ons lekker eten gaan afhalen. Onderwijl kunnen we nog even Nekkerspoel beleven. Jawel, zo stond het in een glossy brochure die we enige tijd geleden ontvingen. Na de heraanleg van steenweg en wijk, compleet met boompjes, plantjes en een verkeerssituatie waar niémand nog iets van snapt, is deze wijk heropgewaardeerd, en beléven wij Nekkerspoel. Arrê!

Mijmerend over vervlogen tijden naderen we kalmpjes ‘den draai’. En dan gaat het plots snel… Van overal duiken opeens rennende gestalten op, compleet met sjaal en capuchon. Op het eerste gezicht vierde-generatie-nieuwe-belgen, waarmee we ons vanuit onze multi-etnische diversiteit (dixit de beste burgemeester ter wereld) uiteraard nauw verbonden voelen…

Een nieuwe episode van de straatoorlog tussen twee familiebendes, doorspekt met een aantal drugs- en andere delicten, is aangebroken. Er vliegen een paar dingen door de lucht, en de eerste klappen worden uitgedeeld.

Als de eerste patrouilles arriveren ontstaat er plots een roerende eensgezindheid tégen de politie, uiteraard zwaar in de minderheid. Een vrouwelijke agente wordt vrijwel onder de voet gelopen en wanneer een van de ‘kansarme jongeren’ wordt onderschept, storten allen zich met een aandoenlijk groepsgevoel op de dienaars der wet.

In het zoetgevooisde Arabo-Mechels klinkt het over een weer: ’A moeder is een hoer’. Een koerier van een pizzabedrijf smijt blijmoedig zijn brommer aan de kant, zet zijn kap op, en gaat meedoen…En passant wordt – nu we toch bezig zijn – een geparkeerde auto snel en vakkundig in elkaar gemept en leeggeroofd.

Verschrikt en vertwijfeld kijken een paar autochtone Mechelaars mekaar aan…
Als er meer politie aankomt ontstaat er wat men zo graag noemt, een kat-en-muis-spel. Pas wanneer er een stuk of vier combi’s en enkele ongemarkeerde auto’s met flikkerende lichten en loeiende sirenes staan en zelfs de hondjes mee komen spelen, keert de rust enigszins weer…

U zal ons op ons woord moeten geloven, want in volstrekt politiek correcte Chinese Tien-An-Men stijl wordt over het hele voorval met geen woord gerept in de pers, en is het dus nooit gebeurd…

Schichtig en de schaduw opzoekend zijn we ons eten gaan halen en naar huis gegaan. Achter onze gesloten deur hebben we toch noch een klein beetje een gevoel van al dan niet vermeende veiligheid.

Doe Open Bange Blanke Man…? JA SALU!!!

Johan De Gang