Slechte leerling

 

De nog altijd hoge belastingdruk in Puurs heeft veel te maken met de schuldenlast die de gemeente torst. Dankzij de fusiebonus is er beterschap in zicht, vermits de Vlaamse belastingbetaler 9,7 miljoen euro schuld overneemt, waarmee in één klap één vierde van de gemeentelijk schuld wordt aangezuiverd door alle Vlaamse belastingbetalers, die dit verkwistende bestuur nochtans niet hebben verkozen. Wat er ook van zij, van 2260 euro schuld per inwoner zakt Puurs nu naar 1690 euro. Toch blijft de gemeente daarmee nog altijd fors boven het Vlaamse gemiddelde dat in 2015 slechts 1170 euro bedroeg.

De fusie met Sint-Amands heeft op enkele vlakken wat zuurstof gegeven voor het financiële beleid van de gemeente, maar het gemeentebestuur grijpt die kans niet aan om een koerswijziging door te voeren. In 2018 worden nieuwe leningen aangegaan voor een recordbedrag van 7,4 miljoen euro. Uit de meerjarenplanning blijkt dat de schulden in 2019 opnieuw flink zullen stijgen tot 1.931 euro per inwoner. De fiscale plundertocht op de inwoners gaat onverminderd voort en als het van de CD&V afhangt dan zal de fusie met Sint-Amands niet leiden tot een andere fiscale cultuur, maar tot het voortzetten van het onverantwoorde fiscale beleid van de voorbije jaren. Het gemeentebestuur wil veel blijven investeren, meer dan de gemeente fiscaal eigenlijk kan dragen. Uit de bestuurskrachtmonitor blijkt dat in deze legislatuur ter waarde van 522 euro per inwoner werd geïnvesteerd, of zowat 64% meer dan in de gemiddelde Vlaamse gemeente. De commentaar van de bestuurskrachtmonitor is veelzeggend : “Als een bestuur heel veel investeert in vergelijking met andere besturen kan dit wijzen op overdaad.” Natuurlijk moeten noodzakelijke instandhoudingsinvesteringen gebeuren en natuurlijk mogen er nieuwe projecten worden opgestart, maar de dure prestigeprojecten zijn er volgens Peter Lemmens teveel aan. In 2018 zijn dat onder andere het sportpark aan de Lichterstraat, het Landschapspark aan het Fort, de vernieuwing van het CC, allemaal projecten die zonder twijfel heel mooi zullen ogen maar waarvan men zich de vraag kan stellen of ze wel nodig zijn, of het niet met wat minder kon en in een aantal gevallen zelfs of ze wel wenselijk zijn. Die overdaad is mee verantwoordelijk voor de permanente fiscale plundertocht die door het gemeentebestuur op de Puursenaars wordt georganiseerd.

Een ander gevolg is de roofbouw op open ruimte. Jaar na jaar worden nieuwe verkavelingen ontwikkeld. Dat is een interessante techniek om veel inkomsten te genereren, want men komt er twee keer mee langs de kassa. Een eerste keer door de verkoop van de gronden zelf en een tweede keer door daarmee nieuwe inwoners en dus nieuwe belastingbetalers aan te trekken. Maar in feite komt zulk een beleid neer op territoriaal kannibalisme, omdat steeds meer open ruimte wordt opgeofferd en Puurs hoe langer hoe meer verstedelijkt. Ook in 2018 staan er nieuwe verkavelingsprojecten geprogrammeerd, zoals het RUP Haverblok en de verdere verkoop van de Schaafstraat.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in ...